Ellen Deckwitz Poems

HIJ ZEI WE MOETEN PRATEN

en ik zei okay, laat me even
mijn labello pakken, dat praat
een stuk makkelijker

en ik gleed nog voor hij doorhad
wat er aan de hand was in mijn tas.
Zonk naar de bodem, langs
mascara, doekjes, ons nog te
ondertekenen samenlevingscontract

en bereikte de bodem van mijn tas.
Daar nam ik plaats. En heel af en toe

staarde ik omhoog en zag een wanhopige
mannenhand naar me graaien. Die hand
noemde ik God.... more »

HE SAID WE NEED TO TALK

and I said okay, just let me
grab my Labello, that'll make it
a lot easier to talk

and before he could notice
what was going on I slid into my handbag.
Sank to the bottom past
mascara, tissues, our as yet to be signed
partnership contract

and reached the bottom of my bag.
That's where I sat down. And now and then

gazed up and saw a desperate
male hand groping for me. That hand
I called God.... more »

DE GROOTVADER DIE IK NOOIT HAD

Mijn grootvader leidt me rond
in zijn urn, neemt mijn jas aan en hangt
hem naast het familieportret
en zijn geweer

terwijl ik schrijf:
hoe zijn rug zich recht,
de levervlekken lopen leeg.

Hij neemt me op schoot en vertelt me
over onze soort. Met de Hades in hun
aderen.

Hoe het gat tussen zijn ogen
zich vol met inkt zuigt en zich sluit.
Mijn grootvader lacht. Hij gelooft niet
dat er in mijn ballpointpunt
ook een kogel zit.... more »

Ellen Deckwitz Quotes

Comments about Ellen Deckwitz

There is no comment submitted by members.