• Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes.

    Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes.
    Ik dans als een strandbal rond.
    Ik kan oogverblindend zijn.

    Wie naar mij kijkt denkt mij te zien.
    Wie naar mij kijkt die ziet zichzelf.
    De eigen monsterlijk vervormde grimas.

    Wie van mij wegrent jaagt zich zelf weg.

    Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes.
    De randen snijden in mijn eigen vlees.

    Ik ben:
    een glinsterende mozaïek
    met weke rode voegen en
    een hart van sneeuwwit —... more »

  • Ik heb een mijnschacht in mijn keel

    Ik heb een mijnschacht in mijn keel

    ik val omlaag vanuit mijn kamer
    zit als een pad
    gevangen in een bel van steen

    het is hier stil
    zo stil dat ik mijn dromen hoor
    ritselen als dode blad'ren

    ik gil

    ik heb een mijnschacht in mijn keel
    een tong van scherp gesmeed metaal
    en lagen gitzwart erts voor jaren

    ik hak met korte felle slagen... more »

  • IK WIL

    een stad voor mijn verjaardag
    met mensen huizen en een plein
    een vijver met daarin een zwijn van
    steen een kleine perenboom vol merels
    en kerels wil ik van die potige met
    kisten op hun schouders oude laarzen
    en meisjes met mutsen van konijnenbont
    en harde wimpers en gezoete lippen en
    stippen wil ik in de plaats van strepen
    nee zebrapaden zijn zo dun dat
    je hun ribben door het asfalt ziet
    en brievenbussen wil ik niet en regen
    vuilnisbakken kan ik heel slecht tegen en
    baby's die ruiken naar poeder en verdriet
    nee ook baby's kale bleke baby's niet... more »

  • I'm covered in tiny mirrors.

    I'm covered in tiny mirrors.
    I dance around like a beach ball.
    I can be dazzling.

    Those who look at me think they see me.
    Those who look at me see themselves.
    Their own small monstrous grimace.

    Those who run away from me, chase themselves off.

    I am covered in tiny mirrors.
    The edges cut into my own flesh.

    I am:
    a glistening mosaic
    with soft red folds and
    a heart of snow-white —... more »

  • INDRINGSTER

    Op een dag zat zij aan tafel. Zij rook vreemd en ik kende haar niet. Zij zat daar als een koekoeksjong met de ellebogen wijd en dwong mij opzij. De anderen spraken. Niemand noemde haar naam, ook ik wist niet hoe zij genoemd werd, in andere huizen, aan andere tafels. Haar oor was puntig en roze gefronst. Haar tanden grijs glas. Zag zij mij niet? Zij leunde opzij alsof ik al weg was. Schouder tegen mijn kin. Mouw in mijn maaltijd. Ik sprak niet. Zij naast mij pegelde de kamer vol ijsstem en joeg mij dieper in mijn stoel.... more »

  • INTRUDER

    One day she was sitting at table. She smelt odd and I didn't know her. She sat there like a young cuckoo with her elbows wide and forced me aside. The others were talking. No one spoke her name, nor did I know what she was called, in other houses, at other tables. Her ear was pointed and like a pink frown. Her teeth grey glass. Didn't she see me? She leaned aside as if I had already left. Shoulder against my chin. Sleeve in my dinner. I didn't speak. Sitting next to me she filled the room with the icicles of her frosty voice and drove me deeper into my chair.... more »

  • LUCHTSPIEGELING

    Een plas aarde ligt te deinen en te dampen in de zomerzon.

    Langs mij heen varen zerken, platte trage aken,
    het kruis een scheve mast.
    Er staat geen wind, het is de zandgrond zelf
    die langzaam verder schuift.
    Waarheen de reis gaat, wil ik vragen.

    Er komt geen antwoord.

    Zittend op de kaaimuur van deze vreemde zondagmiddag
    zie ik hen één voor één verdwijnen.
    Ze kantelen over het randje van mijn blikveld
    in het draaikolkend keelgat van een zandloper misschien.

    Wie zal het zeggen.... more »

  • MIRAGE

    A pool of earth billows and steams in the summer sun.

    Tombstones, flat slow barges, sail past me,
    the cross a crooked mast.
    There's no wind, it is the sandy ground itself
    that inches its way forward.
    Where is the journey headed for, I want to ask.

    There's no answer.

    Sitting on the quay wall on this strange Sunday afternoon
    I see them disappear one by one.
    They tilt over the edge of my vision
    into the vortex of an hour-glass perhaps.

    Who shall say.... more »

  • She dreams herself a chair

    She dreams herself a chair,
    rope round the ankles,
    metal of a barrel in the neck.
    But nothing compels.
    Nothing that wrings words from her fingers.
    The wrists tied to pans and buckets,
    the mouth to a mouth, the heart to two dolls.
    In the distance the pen.
    Splinter in the yellow lamplight of the room.
    Between herself and life out there a web of voices
    that stops her. Like a crazed ball.... more »

  • There's a mineshaft in my throat

    There's a mineshaft in my throat

    I fall down from my room
    sit like a toad
    trapped in a bubble of stone

    it's quiet here
    so quiet I can hear my dreams
    rustle like dead leaves

    I shriek

    there's a mineshaft in my throat
    a tongue of sharp forged metal
    and layers of jet black ore for years

    I hew at it with short fierce strokes... more »

  • Zij droomt zich een stoel

    Zij droomt zich een stoel,
    touw om de enkels,
    metaal van een loop in de nek.
    Maar niets dwingt.
    Niets dat woorden uit haar vingers wringt.
    De polsen gebonden aan pannen en emmers,
    de mond aan een mond, het hart aan twee poppen.
    In de verte de pen.
    Splinter in het lampgeel van de kamer.
    Tussen haar en daar een web van stemmen
    dat haar stopt. Als een dolle bal.... more »