‘χωρίς Ίχνη'

Poem By Lionara S.T.M.O.L.

Ψέματα λες, συκοφαντείς,
κορμί αποπλανείς
Μα το χειρότερο:
Εξαρθρώνεις ψυχή

Για ό, τι αισθανθείς (?)αδιαφορείς (!)
Να ελέγχεις θέλεις τη ζωή (.)
Όσα την έχουν να κατέχεις
Γυρεύεις κάθε αφορμή

Συλλέγεις σπόρους. Τους αλλάζεις
Φυτών, ζώων κάθε μορφής
Σε κυριεύει μια εμμονή
Μας βασανίζεις! Ψυχασθενή!

Πουλί να είμαι, να πετώ
Ίχνη στο χώμα μην πατώ
Στο νου μου να κυριαρχώ
Απο ανθρωπιά σας Αγαπώ!

[Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Η άβυσσος» της Μ.Γιουρσέναρ]

Comments about ‘χωρίς Ίχνη'

There is no comment submitted by members.


5 out of 5
0 total ratings

Other poems of S.T.M.O.L.

Αγάπα Tο Eφικτό

Δεν είμαι εδώ για να σε σώσω
Για να γεμίσω το κενό
Για να πληρώσω την ιδέα
Που ΄χεις για μένα στο μυαλό

When I Forgive

Those Christmas forgave you.
Not for you, but just for me,
to be reborn, to not pain...
from your anger to liberate

Τέλος Ατέλειωτο Αρχής

Δες βαθιά το παρελθόν
Να δω βαθιά το μέλλον
Συνάντηση διανύσματος
Σε τώρα χωρίς τέλος

Βιωμένα Όνειρα

Ετοιμάζω σκαλωσιά, να ανεβώ εκεί ψηλά
Να κυκλώσω το άπειρο, να το βλέπω επ΄άπειρο
Όνειρα και φαντασίες, οράματα και εικασίες
Να πετρώσω με μπετά, κυνηγήστε την Χαρά

The String Of Time

You tie up specific dates

With a string, round of celebrations

Ήθους Κανόνες…δένουν Αισθήσεις

Κάθε έθνος κι άλλο ήθος, γεμίσαν τα «πρέπει» πλήθος
Φωνάζουν όλοι για το καλό σου, μα ποιος ν΄αντέξει τον Εαυτό του

Μάτια γυαλίζουν, σώματα τρέμουν, ψυχές κραυγάζουν ασφυκτιούν

Pablo Neruda

If You Forget Me