‘γόνιμη Στάλα'

Poem By Lionara S.T.M.O.L.

Λίγες κουβέντες γράφω σταράτες
Νέκταρ σταγόνες του γιασεμιού
Έχει την πλάση όλη ευωδιάσει
Στάλαξε δαύτες σε κάθε νου
Μυρωδιά δεν παίρνεις σε άβυσσο κενού

«Σήκω Χιονάτη! » Κοιμάσαι στο δάσος
Νιώσε την αίσθηση του κάθε καιρού
Τι περιμένεις; Περνάνε τα χρόνια!
Κοιμούνται τα χείλη του παλικαριού

Κορίτσια όμορφα! Αγόρια γινωμένα!
Χάνονται σε δέντρα δάσους πυκνού
Από ψηφιακά κυκλώματα παρασυρμένα
Θάβουν τα σπόρια τους σε τρύπες μυαλού
Σταλάζω νέκταρ… Κλαδιά για να βγουν

Comments about ‘γόνιμη Στάλα'

There is no comment submitted by members.


5 out of 5
0 total ratings

Other poems of S.T.M.O.L.

Αγάπα Tο Eφικτό

Δεν είμαι εδώ για να σε σώσω
Για να γεμίσω το κενό
Για να πληρώσω την ιδέα
Που ΄χεις για μένα στο μυαλό

When I Forgive

Those Christmas forgave you.
Not for you, but just for me,
to be reborn, to not pain...
from your anger to liberate

Τέλος Ατέλειωτο Αρχής

Δες βαθιά το παρελθόν
Να δω βαθιά το μέλλον
Συνάντηση διανύσματος
Σε τώρα χωρίς τέλος

Βιωμένα Όνειρα

Ετοιμάζω σκαλωσιά, να ανεβώ εκεί ψηλά
Να κυκλώσω το άπειρο, να το βλέπω επ΄άπειρο
Όνειρα και φαντασίες, οράματα και εικασίες
Να πετρώσω με μπετά, κυνηγήστε την Χαρά

The String Of Time

You tie up specific dates

With a string, round of celebrations

Ήθους Κανόνες…δένουν Αισθήσεις

Κάθε έθνος κι άλλο ήθος, γεμίσαν τα «πρέπει» πλήθος
Φωνάζουν όλοι για το καλό σου, μα ποιος ν΄αντέξει τον Εαυτό του

Μάτια γυαλίζουν, σώματα τρέμουν, ψυχές κραυγάζουν ασφυκτιούν

Maya Angelou

Caged Bird