മഹാത്മാ

Poem By Vadayakkandy Narayanan

വീണ്ടും ഒരൊക്ടോബർ രണ്ട്,
നമിക്കാം, നമുക്കാ മഹാത്മാവിനെ,
ഇന്ത്യ തൻ ആത്മാവിനേ
തൊട്ടറിഞ്ഞ യുഗപുരുഷനേ.

പോർബന്തറിൽ ഉദയംകൊണ്ട താരകം,
ജ്വലിച്ചു ആഫ്രിക്കയിൽ,
ഭാരത നഭസ്സിങ്കൽ.
അധ: സ്ഥിതർക്കന്നമായ്‌,
ആശ്രയ പൂന്തെന്നലായ്‌,
മന്ദമെങ്കിലും മഹാമേരുവാൻ തീർന്നോനവൻ.
പോർ നയിച്ചവൻ, വെള്ള സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ,
ഉദയാസ്തമയങ്ങൾക്കപ്പുറം ഓജസ്സോടെ.
സത്യ ധർമ്മങ്ങൾക്കൊപ്പം
അഹിംസാ സത്യാഗ്രഹ പടവാളിനാൽ,
രുധിരം വീഴ്ത്തീടാതാ പടയെ ജയിച്ചവൻ.

വാനിൽ ഉദിച്ചൊരാ സ്വാതന്ത്ര്യ സൂര്യൻ തന്റെ,
ശോണിമയേൽക്കാതെ, തൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾ,
പരസ്പരം തല്ലുന്നത് നോക്കിനാൻ ഖിന്നനായി.
പകരം തന്നെ തന്നെ വെട്ടിമുറിച്ചീടുവാൻ ഓതിയോൻ.

പകരം നൽകി നാം, ആ കൃശമാം നെഞ്ചിൻ
കൂടിനുള്ളിലേക്കോരു തീയുണ്ട.
ഇന്നും എത്രയോ തീയുണ്ടകൾ പതിപ്പു ആ തിരു നെഞ്ചിൽ.

വന്ദിപ്പൂ, മഹാത്മാവേ,
അന്ധരാം ഞങ്ങൾക്കുള്ളിൽ,
വിളക്കായ്‌ തെളിയേണം,
വഴി നടത്തീടുവാൻ.

Comments about മഹാത്മാ

There is no comment submitted by members.


Rating Card

5 out of 5
0 total ratings

Other poems of NARAYANAN

അമ്മ കിഴക്ക്

"അമ്മയെ കണ്ടോ, എന്നമ്മയെ കണ്ടോ? "
പൊന്മകൻ ചോദിപ്പൂ സർവരോടും.
അമ്മിഞ്ഞ വേണമെൻ കരളുറക്കാൻ,
ഉമ്മ വേണം ഉണ്മ തന്നിൽ എന്നും,

Minor Deaths

Our death is not the first one of its kind,
It's not our first death,
Many minor deaths happened before.

നവ ഗുരു

വെള്ളമുണ്ട്, വെളുത്ത കുപ്പായം
വളഞ്ഞ കാലൻകുട
വെള്ളെഴുത്തിന് കണ്ണാടി
വലിയ നെറ്റിയിൽ കുറിയോ

കൊഴിയാത്ത പൂവ്

നമ്മുടെ തോട്ടത്തിൽ
നാം വിളയിച്ചെടുത്തൊരീ പൂവ്,
ഇനി കൊഴിയില്ലെന്ന് കേൾപ്പൂ.
ഇതിൻ ഗന്ധവും സ്പർശവുമേകും

Thriving Dusk

Darkie noon meddled up with sky
Lonely hearts soaring up with eyes
Bits that swam by felt and sneered
Had not turned the pages filled

Pablo Neruda

If You Forget Me