એક લાંબો વિસામો Ek Lambo

એક લાંબો વિસામો

મારે મન નો ભાર ઉતારવો છે
ચંદરવા ને ચિતરવો છે
ખુબ મન મૂકીને રડવું છે
બસ એકલાજ રહેવું છે।

કોઈ જ દુઃખ નથી
કોઈ સંતાપ નથી
કશુંક ખૂટે છે, કશુંક ખૂટે છે
આ જીવન શાના માટે છે?

ઘણા અનુભવ કર્યા
હૈયે વાગ્યા હાથ ના કર્યા
ખોટા નો વિશ્વાસ કર્યો
જીવન માં મુરખો ઠર્યો।

મન ને આઘાત લાગે
જ્યારે પોતાના જ દગો કરે
મન માં ઝહેર હોય
પણ જીભ પાર કેટલી બધી મીઠાસ હોય!

નાની અમથી વાતો થી મન ભરાઈ જાય
મન એને કાબુલ કરવા મથે પણ ના થાય
હાળુ જીવન દોહ્યલુ તો ખરુજ
અંતે તો રહેવાનું ખારું જ।

મારે મન બધા સરખા
ભલે તેમના ઘરે હોય ખાવાના ફાંફા
મારી મિત્રતા અને તેમનો સંગાથ
હું તો માનું ફક્ત કરવા માં પુરુષાર્થ।

રડવાથી શું હાંસલ થશે?
મન માં ખાલી હલચલ જ રહેશે
નાહક નો સંતાપ અને જીવન પ્રત્યે વધારે અણગમો
હવે તો લઇ લઉ ત્યારે એક લાંબો વિસામો।

by Hasmukhlal Amathalallal

Comments (3)

If I were the bird I would say somehow. Oh! No. My friend thank you. I never need my freedom yet Unless it is all with you. Cause wherever I might fly alone I will be followed by the shoots. It was not the cage that kept me in What kept me here was (you) . Now you try to set me free alone I say, on your shoulders I will be. Thank you. Thank you. Thank you. Adnan,
A wonderful idea indeed. The opening lines are simply excellent. It shows the poet's heart for brotherhood. We too release birds in the name of peace but do we have the feeling as Pushkin has?
This is a very beautiful little poem. I love the idea of wanting to give freedom, of adding to the world in this way even if it is to a small bird. Fantastic!