Ançüezli Siir

Poem By Cahit Koytak

kimi anneler de ançüezli ekmek
verirler küçük oğullarına
ki kafaları büyüsün
ve baş edebilsinler
boğa bakışlı kadere

ama bilmezler
kafa kafaya dövüşmez ki kader..
her gün aynı oyunu
yeni repliklerle girer
ve rollerini unutturur onlara
dillerini büker- böylece
dünkü yüzlerini bugün
maskeye tahvil eder

nice mevsimlik oyunlardan
küçük küçük zaferlerden
bozgunlardan sonra
bir gün aşka da gelir sıra
yalnızca susarak
ya da doğaçlamalarla
konuşabilen aşka..

bir otelin hüzünlere ayrılan odasında
sabahlara kadar uzayan
dipsiz bir tragedya..

bir tragedya ki, yalnız
alkolle bölünür ara sıra
ya da daha ilk perdede, ateşli
bir tiradın ortasında
dünyaya sıkılan
gül gibi doğaçlama
bir tabanca kurşunuyla..
dumanı sahne tozu kokar
ve ançüezli ekmek tadı bırakır ağızda.

Comments about Ançüezli Siir

There is no comment submitted by members.


Rating Card

5 out of 5
0 total ratings

Other poems of KOYTAK

Beni Burda Birak

Beni burda bırak bezirganbaşı
Kumun dikenin üstünde
Bir çığlık gibi yalnız
Susuz azıksız

Dede Korkut Sisifos'Un Köyünde

Yiğite yiğit olmak yaraşır,
Yiğitlik taslamak değil, Han'ım!
Yiğit olmak da, pusatsız adem yanında
Pusatından hicap duymaktır,

Futbol Oynayan Çocuklar

Yağmurlu bir gün
Dışarda futbol oynuyor çocuklar
Uykularından balçık akıyor
Umulmadık goller peşinde hepsi

Harranli Müneccim

sonunda yağmur yağacak,
hem öyle bir yağmur ki
yapılmayan işlerin,
ödenmeyen borçların,

Kekeme

ah, ölmek mi, öğrenmek mi,
ebediyen susarak, konuşmayı seninle;
otların, rüzgarların,
taşların ve yağmurların her telde,

Pablo Neruda

If You Forget Me