DENKBEELD

Poem By Roland Jooris

Ik hoor hoe
een voorbijganger
een streep trekt, hoe
weggaan in een luisteren
uitsterft

een straat loopt dood
in haar uitweg, een hond
lijkt graatmager op zoek
naar het vinden, niets
is zo doelloos doeltreffend
als gesnuffel in het
niets

bij het raam sta ik
anoniem in mijn geheugen
betrokken

waarnaar ik uitkijk
blijkt een raadsel dat
maar niet opklaart
in mij

Comments about DENKBEELD

There is no comment submitted by members.


Rating Card

5 out of 5
0 total ratings

Other poems of JOORIS

Density

Mist. Say
nothing now.
Much is withheld.
Little is much.

In memoriam André du Bouchet

The sheet of paper
tears
the plane from its
window, the sky chalks white,

Rough

Poetry
is becoming that
gets stuck in the
rough, cracked

Drawing

Can one draw a scratch of thought into the shaft
of a line that after long perusal suddenly head-on
finds its own depth?

Self-portrait

What resides
intact in him
is no purity

Village

a village is a circle
drawn by hand
around a church;

Robert Frost

Stopping By Woods On A Snowy Evening