Endërr

Poem By skender iljaz braka

Një magji të paimagjinueshme
më imponoi mbrëm nata.
Veten të zhbëja shpejt e shpejt.
Me njërën dorë të vidhisja universin.
Me tjetrën një satelit të rrëmbeja
prej të madhit Jupiter.
Dikush më imponoj të harroja identitetin,
nderin, gjakun dhe besën.
Gjithçka njerëzore që kam,
të cilën si Noja në një varkë do ti merrja,
për ti shpëtuar kaosit të planetit të zhbër.

Comments about Endërr

There is no comment submitted by members.


Rating Card

5 out of 5
0 total ratings

Other poems of BRAKA

Dashuria Ime

Dashuria ime

Dashuria ime, melankoli dhe pikëllim.
Shumë më ndryshe sot do të doja të më ishe.

Mos Shkoni Larg Më Thotë Dikush

Duke qëndruar jam në një hapsirë boshe..
Mbështetur në një pikën kulmore, të kujtoj.
Tek ty dua të gjej një fjalë të ngrohtë.
Atë që vite më ka munguar, që më joshte.

Qytetit Tim

Pushtuar i tëri je sot
prej fashosh të trasha resh grirore.
Ngaherë humbasin mes të kaltrës së detit të sert.
Si ujërat e turbullta,

Kjo Kurorë E Praruar E Bukurie.

Kjo kurorë e praruar e bukurie.

Vdekja, kurorë e praruar e bukurisë.
Nëna e nënave që lind e rrit fëmijët e erës.

Ne Dhe Hena Xheloze

Ne dhe hëna xheloze…….

E dija që më prisje..…..
Dhe unë të erdha turravrap.

Sot Ndjesë Ju Kërkoj…….

Sot ndjesë ju kërkoj…….

Sot ndjesë u kërkoj për të pakëtat fjalë.
Për sytë që më marrin ngjyrimin e perëndimit.

Langston Hughes

Dreams