HONGER

Poem By Roland Jooris

Beeldspraak
muilkorft
zijn mond die zich
volpropt met wat hij
hardhorig aan stilte
ontzegt

Zijn werk is een gebaar
dat zich wegkapt, een
sprakeloos houwen in
nog stenige
taal

Zijn barok
schrijft zich kaal
in zijn weerzin, elke letter
staat bij hem in het
krijt

Tot op het bot
blijft zijn honger
tekeergaan, tot in
de as put vasten zich
uit in ontstaan

Comments about HONGER

There is no comment submitted by members.


Rating Card

5 out of 5
0 total ratings

Other poems of JOORIS

Density

Mist. Say
nothing now.
Much is withheld.
Little is much.

In memoriam André du Bouchet

The sheet of paper
tears
the plane from its
window, the sky chalks white,

Rough

Poetry
is becoming that
gets stuck in the
rough, cracked

Drawing

Can one draw a scratch of thought into the shaft
of a line that after long perusal suddenly head-on
finds its own depth?

Self-portrait

What resides
intact in him
is no purity

Village

a village is a circle
drawn by hand
around a church;