HUIVER

Poem By Roland Jooris

Het gedicht is niet eenzaam.
Het is alleen. Soms hoor ik het
op het stompe water in de avond
als een zeil in zijn kerend wit, een
lichte huiver waarin we geen woorden
gebruiken, maar ze bekijken in onszelf.

Comments about HUIVER

There is no comment submitted by members.


Rating Card

5 out of 5
0 total ratings

Other poems of JOORIS

Density

Mist. Say
nothing now.
Much is withheld.
Little is much.

In memoriam André du Bouchet

The sheet of paper
tears
the plane from its
window, the sky chalks white,

Rough

Poetry
is becoming that
gets stuck in the
rough, cracked

Drawing

Can one draw a scratch of thought into the shaft
of a line that after long perusal suddenly head-on
finds its own depth?

Self-portrait

What resides
intact in him
is no purity

Village

a village is a circle
drawn by hand
around a church;

Maya Angelou

Caged Bird