Balak Alang Sa Gugma

ang gitisok mo migitib.
Bisan unsa.
Ang pulong mga imong gitanom sa akong baba,
migamot sa akong dila.
nanahon ang akong mga buhok,
namuwak ang akong utok.
ang hunghong nga tam-is nga

imong gipahiluna sa akong dalunggan
nangutay,
milabong padulong sa akong bukton,
nanalingsing ang akong mga tudlo.
kadtong ulan sa akong dughan
nangahimo nga mga suba sa akong
pagbati

miawit ang sulog
ug mikurog ang akong
mga paa
sa kabugnaw sa
tubig nga midagayday
sa mga batohon kong
mga pangandoy

ang gidapion mo sa akong
tiyan
usa ka init sa bag-ong kahaponon
nahimong usa ka dilaab
sa gabagang pagbati sa
kagabhion
nahimugso ang bulan
sa akong mga mata
ug mikuyanap ang kahayag
sa duha ta ka
ngitngit nga kalibotan

migitib ang tumang kahayag
nanubo ang mga liso sa paglaum
nahimong kahoy
nga daghan kaayog sanga
nga naglumba sa
pagakos
sa mga hawak sa
kaadlawon

by RIC BASTASA

Comments (7)

Submerged into our characters until we become them and they are us..Wonderful thought...Scarlett
I loved this Julia. The strong narrative voice showed how powerful the imagination can be from both the perspective of the writer and the reader. Kind regards. Justine.
strongly and confidently written, Julia. i liked the narrative voice, the poem's tightness and ability to say a lot in its short space. i particularly thought the passage 'Fill the gaps / And write yourself into the best loved tale./ You're in my story, former selves all shed.' was grand.
Julia, I felt a sense of anticipation, eagerness to flesh out this person, to make him complete, if only in my own mind. Beautifully written, well presented. Scarlett
Original, mystical, enchanting - wonderful. With warmth, Gina.
See More