Kekeme

Poem By Cahit Koytak

ah, ölmek mi, öğrenmek mi,
ebediyen susarak, konuşmayı seninle;
otların, rüzgarların,
taşların ve yağmurların her telde,
her makamda falsosuz,
gürül gürül konuştukları dili?...

susmak...susarak unutturmak
boşboğaz sözcüklere,
kekeme mabeyncilere,
gündelik ayinlerin,
aklın öğrettiklerini.

ve şeylere geri vermek,
şeylere...aynalara, yüzlere
bütün bildiklerimizi.

Comments about Kekeme

There is no comment submitted by members.


Rating Card

5 out of 5
0 total ratings

Other poems of KOYTAK

Ançüezli Siir

kimi anneler de ançüezli ekmek
verirler küçük oğullarına
ki kafaları büyüsün
ve baş edebilsinler
boğa bakışlı kadere

Beni Burda Birak

Beni burda bırak bezirganbaşı
Kumun dikenin üstünde
Bir çığlık gibi yalnız
Susuz azıksız

Dede Korkut Sisifos'Un Köyünde

Yiğite yiğit olmak yaraşır,
Yiğitlik taslamak değil, Han'ım!
Yiğit olmak da, pusatsız adem yanında
Pusatından hicap duymaktır,

Futbol Oynayan Çocuklar

Yağmurlu bir gün
Dışarda futbol oynuyor çocuklar
Uykularından balçık akıyor
Umulmadık goller peşinde hepsi

Harranli Müneccim

sonunda yağmur yağacak,
hem öyle bir yağmur ki
yapılmayan işlerin,
ödenmeyen borçların,

Robert Frost

Stopping By Woods On A Snowy Evening