Ode - Ωδη

Άστρων, το συνονθύλευμα
και μακρυνή Μητέρα
του Σύμπαντος η χαραυγή
Συ, Γέννημα του Κόσμου.

Ξεφύτρωσε θαρρώ Πυκνό
το νόημα του κόσμου '
να στέκομαι και να απορώ
τι λάμψη όπου να 'Χει.

Τα αποψινά συντρίμματα
την ξαστεριά μου φέρνουν
κύμα απαλό και Δρόσισμα
ανάσα από το Φως μου.

Ένα αγγελάκι Πλάϊ μου
εκάθησε σιμά μας
παρηγοριά ο Λόγος Του
ξαστέρωμα του πόνου!

Άστρα, ωδές και πάφλασμα
ας στείλουν τις σπονδές τους
θεοί και δαίμονες μαζί
τις ρίμες να μας φέρουν.

Να τις ξεπλένουν έπειτα
σε μια πηγή του Φοίβου
να τραγουδάει η Μούσα μας,
τι μέλλει άλλο, γενέσθαι;

 © Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη

Ode - Poem by Mary Skarpathiotaki

Star, the shuffle
And a distant Mother
Of the Universe or the crash
Sy, Birth of the World.

He's gone out of his way
The meaning of the world '
To stand and wonder
What glitter where to be.

Tonight debris
My guys bring me
Wave Soft and Flavor
Breath from My Light.

An angel of my side
Take our time
Consolation is His Word
Alienation of pain!

Star, conspiracy and patchwork
Let them send their libations
Gods and demons together
The rhymes to bring us.

Rinse them then
To a source of Phobos
To sing our Muse,
What else is going on, being born?

© Mary Skarpathiotaki

by Mary Skarpathiotaki

Comments (0)

There is no comment submitted by members.