Sonnet Of The Sweet Complaint

Never let me lose the marvel
of your statue-like eyes, or the accent
the solitary rose of your breath
places on my cheek at night.

I am afraid of being, on this shore,
a branchless trunk, and what I most regret
is having no flower, pulp, or clay
for the worm of my despair.

If you are my hidden treasure,
if you are my cross, my dampened pain,
if I am a dog, and you alone my master,

never let me lose what I have gained,
and adorn the branches of your river
with leaves of my estranged Autumn.

by Federico García Lorca

Comments (3)

Text in Macedonian linguage: Федерико Гарсија Лорка Сонет за слатката жалба Преплашен сум чудесиите да не сопрат од тие очи на статуа но со блесок жив што секогаш ноќум образ ќе ми допрат со осаменичката роза на твојот здив. Боледувам кога на другиот брег ќе минам, дрво искастрено сум во жално бладање кое нема ни китка, ни срцевина ни глина да го нахрани црвот на своето страдање. Ако ти си ми тајна и азно што го кријам, ако си ми крст а јас на солза сум лесен, ако ко куче по тебе, господарке, вијам, не давај да го снема ќарот што е внесен и ко украс во твојата река нека се влијат потоците лисја на мојата отуѓена есен.
SPANISH TEXT: _____________ ''Soneto de la Dulce Queja'' Tengo miedo a perder la maravilla de tus ojos de estatua y el acento que de noche me pone en la mejilla la solitaria rosa de tu aliento. Tengo pena de ser en esta orilla tronco sin ramas; y lo que más siento es no tener la flor, pulpa o arcilla, para el gusano de mi sufrimiento. Si tú eres el tesoro oculto mío, si eres mi cruz y mi dolor mojado, si soy el perro de tu señorío, no me dejes perder lo que he ganado y decora las aguas de tu río con hojas de mi otoño enajenado.
Garcia Lorca was a great poet. He deserves to have his verses presented in his native tongue.